Neyin devamlılığı, değişen hiçbir şey yok... Her gün aynı tarakla tarıyorum saçlarımı: siyah bir tarak. Her gün aynı aynaya bakıyorum: gri bir ayna. Aynı çelenkleri taşıyorlar oradan oraya. Cenaze arabalarının bile rengi aynı mesela. Sesler, ifadeler, sokak adları, sokak lambalarının kırıkları. İki günde bir çantamı topluyorum, o da aynı. Birkaç güne, benim de üzerime bir gazete parçası örtecekler. Bu değişmezliğin de bir adı olmalı.