Keşke çıksaydı sesim. Keşke haykırsaydım tüm hislerimi,bağırsaydım zamanında, konuşsaydım. Keşke "Bende buradayım!" diyebilme şansım olsaydı. Keşke bir kere de diğerlerinin duygularını değil, kendi duygularımı ön plana atsaydım. Kendime teselli verseydim. Ama diğerlerinin duygularını,hislerini düşünmek zorunda olan biri, kendini unutmak zorundaydı. Ta ki o duygular kapısını çalana dek.