Reklam
Gözlerimi yukarıya diktiğimde "acaba nasıl olurdu?"
düşünceleri geziyor.Olduğum kişi olabilmek için olmadığım kaç kişi gibi davrandım bunca süre?Haketmedigim kaç acıyı hapsettim kendime?Birçok şey denedim bu duvara bakmadan önce,birçok kez çuvalladım...
Sonra baktım ki hâlâ ben benim,kendimden kurtulamıyorum. İçimdeki merhameti alın benden diyorum ama alamıyorlar,alamıyorum...
Böyle bir dünyada acıma duygusuna sahip olmak nasıl bir şey biliyor musun?
Öldürmeyen şey yaralarmış,öldürmek son verir ama yaralamak süründürür.Bense sanki tanrı tarafından vurulmuş gibiyim,ölmemişim ama yaşamıyorum da.
Belki de sadece nankörün tekiyim,anlayamadığım bir çok şeyin asıl sebebi benim.İsyanım olanlara değil olabilecekken olmayanlara.Bunca şey sonra ben ben oldum ama,çok daha iyi bir ben olabilirdim.
Şimdi ise baştan başlamak için çok geç...
İyi bi insan olmak her şeye katlanmak demek değildir, gerektiğinde ipi çözmek yerine kesmeyi tercih edin.
Reklam