Semiha KUL

İşte sevgili dostum, bu beni mahvediyor. Bu hislerin ağırlığı altında giderek yok ölüyorum, çırpınmak hiçbir işe yaramıyor.
Sayfa 7·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Bir dillendirebilsem şu hislerimi! Onlara kağıt üzerinde bir nefes verebilsem. Sonsuz ve yüce bir varlığın aynası olan bu ruhum gibi, kağıt da ruhumun aynası olabilse...
Sayfa 7·Kitabı okudu
Alıntı
Aslında, insanlar düşüncesine bağlı kalsalar, geçmişte kalan acıları çağrıştırmak için böylesine zorlamasalar kendilerini, şimdiye sorgusuz sualsiz katlanabilseler, yaşadıkları acılar çok daha az olurdu.
Sayfa 5·Kitabı okudu
Alıntı
Geçmişi geçmişte kalacak artık, şimdinin tadını çıkaracağım.
Sayfa 5·Kitabı okudu
Ne kadar mutluyum orada olmamaktan! İnsan kalbi ne tuhaf,ne anlaşılmazmış meğer can dostum. Böylesine severken seni,yanı başında hep soluğunu hissederken, seni bırakıp da yüreği hoş olabilmek şimdi... Ne garip bir şeydir bu.
Sayfa 5·Kitabı okudu
Alıntı