Semih Aranel
@semiharanel
11 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
“Mekanik kolunu iyi çalıştığını göstermek ister gibi gıcırdatarak havada salladı. “Ama bunun için Birlik’e şükran borçluyum. Bize Contra’yla yeni bir ömür vermiyorlar ama en azından yaşadığımız ömrün tadını çıkarmamızı sağlıyorlar.”
Reklam
“Akrep bir süre sessiz kaldıktan sonra konuştu. “Tekrar bir insan bedeninde olup, Dünya’yı, İnsan Tacı’nı, Güneş’i ve insanları kodlardan ibaret olarak değil de, insan gözünden görmeyi, duymayı ve dokunmayı çok isterdim. Sadece bir ay yaşayacağımı bilsem bile, bunu yine de isterdim.”
“Tünelin ucundaki lazer perdesinden geçerek uzaya çıktığım an kabinin içinde gerçeküstü bir sessizlik oldu. Biraz önce nispeten dar çıkış tünelinin içinde hissettiğim hızı, engin ve karanlık uzayda hissetmiyordum. Burada mesafeler uzun, boşluk alabildiğine genişti. Uzayda bir süre sessizce ilerledim. Atlas Kuşağı içindeki irili ufaklı binlerce ticari uzay istasyonu da Buluşma öncesi son misafirlerini ağırlıyordu. Kho Avis gezegeni sanki bir sisin içindeymişçesine bulanık mavi ışıltılar saçıyordu. Kısaca sayısız soluk ışıklarıyla etrafımı saran bu karanlık yıldızlar denizi tam burada, Atlas Kuşağı’nda, milyonlarca gemi ve yüz binlerce uzay istasyonunun ışığıyla aydınlanıyordu.”
Bilinç Transferi ve Sosyolojik SonuçlarıEdebiyat
“Bundan yaklaşık sekiz bin yıl önce zaman fedaisi olarak göreve çıktığımda henüz Contra icat edilmemişti. O zamanlar ölümden kaçış olmadığını düşünen insanlar içgüdüsel olarak genlerinin bu evren üzerinde daha uzun süre var olabilmesi için çoğalma dürtüsüyle evlenirlerdi ve bu bir kültür olarak benimsenmişti. Geri döndüğümde ise her şey çok farklıydı. Contra’nın kullanılmaya başlamasından sonra insanlar bilinçlerini devamlı taze klon bedenlerine aktararak zaten neredeyse ölümsüz bir hale geldikleri için, çoğalma gereksiz hale gelmiş ve bencil bir insan modeli ortaya çıkmıştı. Artık insanın statüsü ve servetini paylaşacağı yavrulara ihtiyacı yoktu. Böylece evlilik ve çoğalma denen dürtü sadece Contra’ya girmeye gücü yetmeyen taşralıların yaşadığı uzak gezegenlerde eski bir kültür olarak kalmıştı. Bir keresinde zenginlerin arasında son doğum yapan dişi insandan bu yana yüzlerce yıl geçtiğini duymuştum.”
Bitmesin dediğim kitaplardan biri daha bitti. Kitabı okuduğum her saniyeden ve her satırından keyif aldım. Yer yer heyecan, aksiyon, duygu ve hatta dersler verdi. Dünyalı Simon ile birlikte gezdim desem yeridir. Çoğumuz yarın ne olacak diye düşünemezken 8000 yıl sonrasına gidip gelmek müthiş bir deneyim oldu benim adıma.
Reklam