Gerçekte insan her an kendini aşmalı, kendisine varoluş imkânı tanıyan Mutlak Varlığa yönelmeli, O'na dayanmalı, varlığını ve tüm varlıkların varlığını O'ndan bilmeli, kendi gerçekliğinin, gücünün sınırlarının farkında olmalı değil miydi?
"Bütün sorular her an hepimize önemli görünmez. İhtiyaçların önem kazanmasına göre bir soru gelir, hayatımızın tam ortasına 'cuk' diye oturur."
...
"Artık o soru cevaplanmadıkça o insanın ruhu acıdan kurtulmaz."
"Düşlerimizle pratiğimiz arasındaki bu örtüşmezlik, bizi giderek bir tür sinizme doğru savurma tehlikesi taşımaktaydı. 'Büyümek' biraz da böyle anlaşılmaktaydı ülkemizde. Yorulmak, ideallerinden uzaklaşmak ve olağan hayatın cebrine teslim olmak..."