Filiz Özdemir
@semsrumi
Çünkü dünyadaki en büyük mutluluk bu Dünya'nın şahidi olmaktı.
İçimdeki dünya güzelliğine dair bir duyguyu resimle ifade etmek istiyordum. Bunu tarif etmek güçtü, çünkü bir duyguydu. Bu dine inanan birinin bütün evreni kontrol eden bir Tanrı'nın varlığına inanmasına benziyordu: Varlıkların o kadar farklı olmaları ve o kadar farklı davranmaları üzerinde düşündüğünüz zaman bunların "sahne arkasındaki" aynı düzenleyici, aynı fiziksel kanunla yönetildikleri gibi bir genelleştirme duygusu yaşarsınız. Bu, doğanın matematiksel güzelliğinin ve içinde nasıl işlediğini bir değerlendirmesidir. Bizim gördüğümüz ayların atomlar arasındaki çok karmaşık etkileşimlerinin sonucu olduğu gerçeği, doğanın ne kadar coşkulu ve muhteşem olduğunu belirleyen bir duygu yaratır. Bu bir korku; bilimsel bir korku. Bu korkuyu resimler yaparak benimle aynı duyguları paylaşan başkalarına anlatabileceğimi hissetmiştim. Bir an için bile olsa onlara evrenin görkemiyle ilgili duygularımı anlatabilirdim.
Sayfa 257 - içinde yaşadıkları teknik dünyayı anlamıyorlar, 'gerçek' dünyanın _bilimsel dünya _ güzelliğini bilmiyorlar. Sonuç olarak kalplerinde resmedecekleri hiçbir şey yok.·Kitabı okudu
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!