Acaba insan kendisinin hayatını değiştirirken başkalarının hayatına da hükmedebilir miydi?
Ya da kendi hayatını, başkalarının hayatını değiştirme yoluyla değiştirebilir miydi?
İnsan kendi adını on kez üst üste söylediğinde bile yabancılaşıyordu da, doğumundan ölümüne kadar taşıdığı ‘ben’ bilincine ya da ‘kendi’ damgasına niye yabancılaşmıyordu?