Sena Alacahan
@senasnepenthe
ARHAVİLİ 1. KİTAP YORUMU:
"Bozulan düzenmiş... Altüst olan planlarmış... Bunların hiçbiri zerre kadar umurumda değil." Dudaklarını bileğime bastırıp uzun süre öyle kaldı. "Sen bunlardan çok daha fazlasına, uğruna feda edeceğim her şeye değersin."
---------
Wattpad platformunda yayınlandığı ilk andan itibaren okumaya başlamıştım ve itiraf etmem gerekirse kitap baskısını dört gözle bekliyordum.
Yazarın kalemini zaten seviyordum ama Arhavili ile bir kez daha hayran kaldım. Anlatımı o kadar akıcı ki, sayfalar kendiliğinden çevriliyor. Karanlık atmosfer, mafya dünyasının gölgesinde filizlenen bir tutku ve Karadeniz’in fırtınalı havası… Hepsi öyle ustaca harmanlanmış ki hem gerilim hem tutku dozu tam yerinde.
Tekin ve Hazel’in hikayesi klasik bir “koruyucu – tehlike altındaki kadın” anlatısından çok daha fazlası. Aralarındaki çekim yavaş yavaş ama yoğun bir şekilde ilerliyor. Hazel, ailesini korumak için akıl dolu ve cesur adımlar atıyor. korkusuz, zeki ve güçlü bir karakter. Tekin ise karanlık geçmişi ve mafya dünyasındaki gücüyle sert ama aynı zamanda aşırı koruyucu bir karakter.
Tekin’in o sahiplenici, karanlık ama güven veren tavrı ile Hazel’in güçlü ve dirayetli karakteri birbirini tamamlıyor.
Yazar karakterlerini öyle detaylı işlemiş ki, Tekin’in iç dünyasını da Hazel’in korkularını da hissediyorsunuz. Aralarındaki diyaloglar samimi, olay örgüsü tempolu. Özellikle Arhavi sahnelerinde Karadeniz’in kokusunu, dalgaların sesini, o sert ama sıcak atmosferi hissetmemek mümkün değil. Karanlık örgütler, gizli anlaşmalar, aile sırları ve araya sıkışan bir tutku… Tüm bu karmaşık yapı o kadar dengeli ilerliyor ki bir bakmışsınız sayfalar bitmiş, siz hâlâ o dünyanın içinde yaşıyorsunuz ve kitabın devamını dört gözle bekliyorsunuz (benim gibi)
Ben kitabı çok sevdim. Akıcı, sürükleyici bir hikâye
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
ŞAHİKA YORUM:
“İnsan, ömrü boyunca farkında olmadan ruhunun evini arar.”
---------
Kitaba başladığımda adapte olmakta bir tık zorlandım ama birkaç bölüm sonra öyle bir açıldı ki, sayfalar su gibi aktı. Fatma Erdek’in kalemiyle ilk kez tanıştım.
Şahika, iki kadının kesişen hayatlarını hem geçmiş hem günümüz üzerinden işliyor. Şahika’nın unutmaya direnen hikâyesi etkileyiciydi. Onun sessizliği, zarafeti ve sakladığı acılar içten anlatılmıştı.. Karen’in hikâyesi ise daha modern ve hareketli bir çizgide giderken, Şahika’nın geçmişi kitabın duygusal yükünü taşıyor.
Karen’in Türkiye’ye dönüşüyle başlayan yolculukta Aral ile bir davette göz göze geliyorlar ama asıl birbirlerini tanımaları iki yıl sonra, Karen’in Şahika ile yapacağı röportaj için Şahika’nın evine gittiğinde gerçekleşiyor... Aral’ın ilk başta gizemli duran tavrı, zamanla Karen’le kurduğu çekim ve aralarındaki mesafeli ama hisli iletişim kitaba güzel bir denge katıyor.
Kitabın sonlarına doğru Şahika’nın duygusal yönü daha da yoğunlaşıyor ve kitap derinleşiyor.
Yazarın kalemi hem sade hem etkileyiciydi.
Bu tarz içten ve karakter odaklı kitapları sevenlere kesinlikle tavsiye ederim.
AYKIRI KIYILAR YORUM:
"Tamay Altemur," dedi derinden bir sesle. "Sen benim hoşlanabileceğim bir kadınsın. Tam anlamıyla benim tipimsin, bunu biliyor muydun?" Tam anlamıyla benim tipim olan bir Sarışın.
------
Aykırı Kıyılar benim için oldukça akıcı ve çabuk okunan bir kitap oldu. Anlaşmalı evlilik temasını zaten seviyorum, bu yüzden daha en baştan ilgimi çekmişti.
Tamay’ın hayalleriyle ailesi arasında sıkışıp kalması, Araf’ın ise ailesinin evlilik baskısıyla mücadele etmesiyle iki karakterin de farklı baskılar altında olması, onları birbirine yaklaştıran asıl neden aslında.
Araf’ın netliği, sahiplenişi ve yumuşayan tarafını okumak çok keyifliydi. Tamay ise zaman zaman gerçekten çıldırtıcıydı ama sonlara doğru verdiği tepkiler bence çok tatlı ve güzeldi. Başta tamamen mantıkla yapılan bir evliliğin zamanla duygulara dönüşmesini yavaş ve dengeli bir şekilde okumak da ayrıca hoşuma gitti.
Azra’nın Araf’a bu kadar takıntılı olması üzücüydü ama bunun bu noktaya gelmesinde Araf’ın annesinin sürekli onu “gelinim” diye öne çıkarmasının da büyük payı var. Bu durumun bir süre sonra Tamay için kırıcı bir hâl oluyor.
Olaylar ağır ilerlemiyor ama duygular da aceleye getirilmiyor. Araf’ın net karakteriyle, Tamay’ın zaman zaman kararsızlığı güzel bir denge oluşturmuş. İkilinin dinamiğini gerçekten çok sevdim. Kitabı da çok severek okudum.
Devam kitabını merakla bekliyorum. Anlaşmalı evlilik, yaş farkı, yavaş gelişen ilişki ve akıcı bir anlatım arayanlara kesinlikle tavsiye ederim.
SIFIR NOKTASI SERİ YORUMU
“Boris. Başka... Başka neydi hoşuna giden?”
Boris sessiz kaldı bir süre.
“Gülüşün...Gülüşünde hoşuma giden bir şeyler var.”
Sıfır Noktası 1 & 2 𝐊𝐢𝐭𝐚𝐩 𝐘𝐨𝐫𝐮𝐦𝐮;
Yazarın kalemini bu kitapla tanıdım ve kitabın ilk sayfasından itibaren kendimi kaptırdım.
Gün Aksa, sert görünen ama içinde kırılgan ve güçlü bir yan taşıyan bir karakter. Babasının işi ve peşindeki örgütler hayatını sürekli tehlikeye atarken, bir sergide karşısına çıkan Boris Karalav her şeyi değiştiriyor. Boris, suç örgütü liderinin oğlu ve annesini kaybetmiş biri; hem güçlü hem de içinde çatışmalar taşıyan bir karakter.
Gün bazı yerlerde sinirimi bozsa da, kitap öyle akıcıydı ki elimden bırakamayıp ona olan sinirlerimi unutturdu bir yandan da.
İlk kitap boyunca gerilim hissi hiç düşmedi ve finalinde ise gerçekten ters köşe oluyorsunuz... Öyle heyecanlı bitti ki hemen ikinci kitabı elime aldım. İkinci kitap ilk kitaba göre daha da heyecanlı ve akıcı olduğunu söylemeden geçemeyeceğim.
İkinci kitapta ise hikâye daha da derinleşiyor. Gün, bildiği dünyadan koparken, Boris’in gerçek yüzü ve geçmişin sırlarıyla yüzleşiyor. İkilinin arasındaki nefret ve birbirlerine çekilmesi daha belirgin hâle geliyor. Boris’in korumacı halleri ve Gün’ün inadı her sahnede keyif vericiydi. Kaçırılma ve ihanet sahneleri, karakterlerin duygusal çatışmalarıyla birleşince kitap çok sürükleyiciydi.
İkinci kitabın finalindan sonra üçüncü kitabı okumak için sabırsızlanıyorum.
Seri boyunca aksiyon, ihanet, duygusal gerilim ve karakterlerin çatışmaları güzeldi. Karakterlerin gerçekçi halleri ve aralarındaki uyum hem heyecanlı, hem de okumak keyifliydi.
Çok severek okuduğum bir seri oldu.
Eğer aksiyonlu ve karakterleri güçlü bir hikâye arıyorsanız, bu seriyi kesinlikle tavsiye ederim.
“İnsan kalbindekini saklamak ister çünkü yalnızlık da güzeldir."
"Ama bazen de bunu paylaşmak gerekir çünkü bir kalbe iki kalp ağır gelebilir."
𝓚𝓲𝓽𝓪𝓹 𝔂𝓸𝓻𝓾𝓶𝓾:
Altı kardeşli Gündüz ailesinin dördüncü çocuğu Gonca, lafını sakınmayan, sert kabuğunun altında sıcacık bir kalp taşıyan biri. Kardeşleriyle olan ilişkisi hem tanıdık hem çok gerçek. Hele Bekir’le diyalogları ayrı bir tat bırakıyor. Onların evine misafir olduğunuzu değil de, sanki orada büyüdüğünüzü hissediyorsunuz. Aile kalabalık, Gonca ise tek başına bir karakter şöleni diyebilirim.
Gonca’nın karşı evdeki Yekta’ya olan platonik aşkı klasik bir hüzün hikayesi gibi görünse de, işin aslı hiç de öyle değil. Gonca’nın aşkını yaşama biçimi o kadar kendine has, o kadar eğlenceli ki… Kendisi iç sesiyle, çıkışlarıyla bolca güldürüyor. Zaten Gonca’nın dünyasında her duyguyu biraz kahkahayla sarılıyor.
Yekta’nın da kendince hesapları var tabii. Küçük küçük detaylardan Gonca’yı fazlasıyla tanıdığı belli oluyor. Bu da tatlı bir merak katıyor. Derken o beklenen itiraf geliyor... Onları okurken içim sıcacık oldu.
Sümeyye çiçeğimin kalemini ve yazdığı her kitabı çok seviyorum. Karakterlerinin kalbimde bir yeri oluyor. Gonca ve Yekta da onlardan biri oldu.
Kısacası; yormayan, iç ısıtan, kardeşlik bağları ve ilk aşk heyecanını aynı anda hissettiren bu kitabı kesinlikle tavsiye ederim! <3
