Tülay Şen
@sentulay
Yaşamlarını kimseye emanet etmeyenleri kutsuyorum
31 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Marş Mira sonrası yazdım bunları çünkü yazmasam deli olacaktım
SAVAŞIN KIZILLIĞINDAN BARIŞIN MAVİLİGİNE| 03 HAZİRAN 2018
“…Biz gece yürürdük, Sırplar gündüz. Bir onlar öne geçerdi, bir biz.
Ormanda ne bulduksa yedik.Meyve yedik çokça. Böyle böyle Tuzla’ya kadar geldik.Tuzla’da Müslümanlar ve Sırplar çarpıştı. Araziyi bilmiyordu onlar. Çabuk dağılıyorlardı. Bizimkiler de kolay avlıyordu. Kayıpları fazla olunca on iki saat ateşkes istediler. Bu sırada bizden üç bin kişi geçti Tuzla’ya…”
Derviş Bey böyle anlatıyor ölüm yürüyüşünden sağ kurtulanları. Uyku yok, yemek yok, su yok, silah yok!.. Temmuz ayı ve sıcaklık çok yüksek. Yollar engebeli ve çetin. Yanlarına aldıkları biraz ekmek ve şekerle çıkmışlar yola. Sonrası Marş Mira yürüyüşünde gördüğümüz toplu mezarlarda ve Derviş Bey’in anlattıklarında.
Savaş bitip sular biraz durulunca yakınları hep dönecekler diye beklemiş. BM’ye başvurmuşlar kayıpları için. “ Boyu şuydu, kilosu bu ; sarışındı, esmerdi…” Bekliyorlar dönecekler diye. Keşke diyebilsem bugün Potoçari’ ye 10 Temmuz’da giriş yapan yürüyüşçülerimiz gibi ölüm yolunun esas kahramanları da dönebilselerdi ve Bosna’nın hikayesi bu olsaydı. Ne var ki bu hikaye Potoçari’deki binlerce şehit mezarı , akü fabrikasının kanlı duvarları, kurşunlarla delik deşik edilmiş Boşnak evleri , camileri…
Potoçari! Hayatı kim bilir ne çeşit bir felaketle son bulan binlerce şehidin şehadetine kavuştuktan yıllar sonra yanı başlarında dua edilebilecek bir mezar taşına kavuştukları yer. Göğsüne yaslandığım acılı bir annenin içli içli akıttığı göz yaşları ve gösterdiği metanet karşısında hıçkırıklara boğulduğum için kendimden utandığım, sonunu göremediğim şehitlik .İnsanlığımı sorguladığım ,zamanında bu felakete göz yumanlar yüzünden sadece el açıp dua etmekten , onlara: “ Biz varız ve buradayız .”
Sanki daha yetkin bir editörle çalışılmalı, anlam belirsizlikleri çok. Çoğu cümlede açıklık yok. Tam anlamı çıkarmak için üzerinde uzunca durduğum cümleler oldukça fazla. Abdülhamit ile ilgili yazıyı merakla okudum fakat kaynakça olarak tek bir yazar ve eser var. Baktım kendisi tarihçi bile değilmiş. Genç Osman suikastini Reşat Ekrem Koçu’nun Kösem Sultan kitabında okumuştum neredeyse birebir oradan alınmıştı. Kaynakçada da belirtilmiş zaten,bence iyi bir tercih de olmuş tabiki ama farklı eserlerden de yararlanma aradım.Kaynakça zenginliği anlamında çoğu kez tatmin olmadım. Ama yine de okunmaya değer. Ele alınan konular ve dizilimleri çok iyi
