Ayşe Rüzgar

Ayşe Rüzgar
@septik1vakanuvis
Sanatın her dalından tüketen septik bir vakanüvis.
Stilistlik
Aydın
15 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ben göçüp gittiğimde ne olacak bunca nesneye? Kitaplarıma, atölyemin kuytusunda bekleyen resim malzemelerime, ruhumu üflediğim bunca tabloya ne olacak benden sonra? ​Ben yokken, sevdiklerimden kimler gerçekten derin bir sızıyla anacak adımı? Kimlerin zihninde sönmeyen bir ışık gibi kalacağım? Kimler beni o en güzel, en berrak halimle hatırlayacak ve kimler daha gününü bile doldurmadan beni unutup kendi hayatının telaşına savrulacak? Sayfalarında parmak izlerimi bıraktığım o kitaplar... Onlar ne olacak? ​Şimdi geriye dönüp bakıyorum da; sadece bugünü kazasız atlatabilmek için ne kadar çok harcamışım kendimi. Sadece yarının eşiğinden güzelce geçebilmek için ne kadar büyük emekler vermişim. Sevdiğimi görebilmek, o sevgiyi kalbine işleyebilmek için ne çok çabalamışım... Her yeni güne taze bir başlangıç yapabilmek adına ne çok umut biriktirmişim meğer. ​Aslında apaçık bir gerçek var ortada: Bugün varım, yarın ise bir muamma. Ama yine de, sanki bu dünyada sonsuzmuşuz gibi, bir umuttur yaşamışım işte.
Reklam

Ayşe Rüzgar

, bir kitabı okumaya başladı
Jack London
8.9/10 · 134,5bin okunma
​Beni öptüğün o günü hatırlıyorum... Yanağıma o narin buseyi kondurduğun anı. Nasıl da utanmıştın o gün... Aslında ben de çok utanmıştım, içim içime sığmamıştı. Sonrasında benim o utangaçlığımdan, o anki çekingen ve istemsizce sertleşen tavrımdan dolayı yanlış bir şey yaptığını düşünüp benden özür dilemiştin. ​Ne kadar da kibar, ne kadar ince ruhlu bir insansın sen Alper. İşte bu yüzden sana hiç kızamıyorum, biliyor musun? İçimde sana dair en ufak bir öfke barındıramıyorum. Sana her defasında, her anımda ayrı bir hayranlık duyuyorum. Seni sevdikçe sevesim geldi hep; içimdeki o çocuksu heves hiç bitmedi. Senden hiç ayrılmak istemedim, o güvenli limandan kopmayı hiç istemedim. Tam tersine, şu an, bu koskoca sessizliğin ortasında bile hala sadece sana kavuşmak, o ince ruhuna yeniden sığınmak istiyorum.
​Çakırkeyfim yine. Yine sarhoşum, yine seni düşünüyorum, yine seni düşünerek içtim bugün. Seni unutmaya çalıştığım halde seni daha çok hatırladığım bu 71 gün nasıl geçti, nasıl oldu bilmiyorum. Ama
Beni gerçekten önemsiyordu, bunu biliyorum. Beni gördüğünde yüzünde açan o gülüşü, beni bağrına basışındaki o sarsılmaz güveni unutmak mümkün mü? Sadece sevmiyordu, beni en saf halimle, en çok o güldürüyordu; dünyayı unutturan bir neşeyle dolduruyordu içimi. O beni seviyordu (sanırım).
Reklam