Beni öptüğün o günü hatırlıyorum... Yanağıma o narin buseyi kondurduğun anı. Nasıl da utanmıştın o gün... Aslında ben de çok utanmıştım, içim içime sığmamıştı. Sonrasında benim o utangaçlığımdan, o anki çekingen ve istemsizce sertleşen tavrımdan dolayı yanlış bir şey yaptığını düşünüp benden özür dilemiştin.
Ne kadar da kibar, ne kadar ince ruhlu bir insansın sen Alper. İşte bu yüzden sana hiç kızamıyorum, biliyor musun? İçimde sana dair en ufak bir öfke barındıramıyorum. Sana her defasında, her anımda ayrı bir hayranlık duyuyorum. Seni sevdikçe sevesim geldi hep; içimdeki o çocuksu heves hiç bitmedi. Senden hiç ayrılmak istemedim, o güvenli limandan kopmayı hiç istemedim. Tam tersine, şu an, bu koskoca sessizliğin ortasında bile hala sadece sana kavuşmak, o ince ruhuna yeniden sığınmak istiyorum.