Odabenim
@serdengecdi
Bizim yaşlarımız sözlerimizden akar
Şu anda okuduğu kitap
22 yılımı huzursuzlukla mayalayıp İntiharlarla süsledim.Yine de hiçbir şey anlatamadım sağır kulaklara, kör gözlere. İnsan olmanın nasıl bir şey olduğunu sorgularken, kovalarken yanımda kimseyi getiredim. Kimseden ben gibi olmasını beklemedim ama kimse de kendini biraz aşıp sorgulamalara gelemedi. 2 defa güldüm birinde kolumdan vücudumdaki tüm kan boşalır sanarken. Biri de bende kalsın. Sadece ben miyim bu kadar kucalayan bu hayatı. Eminim değilim. Ama neden mahallemde, okulumda, akrabalarımdan bir kişi bulamadım. Gelişimiz bozukluğu teşhisi koymadı ki doktorlar bana. Bu kadar normal bir beden ve beynim varsa neden bu kadar anormal ve çelişkilerle dolu bir bilince sahibim. Akıl hastanesine kapatılıp midemin ilaçlarla dolması gerekiyor sanırım. O zaman yaklaşabilirim normalliğe. Ya karşılığında vereceklerim. Değecek mi buna. Herkese kepçeyle verilen bu huzur, bedenim atomlarına kadar paçalanıp alındı sanırım benden. Başka bir açıklaması yok. Bu kadarı çok fazla. Bu kadar acı bir insana çok fazla.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Aşk ölümcül bir suç. Seni yakalayan hukuk değil aklın. Masada güzel bir anlaşma. Uzaklaşıp kendine odaklan ve günün 16 saati huzursuz ol ya da her şeye göz yumup rüyalarında bile acı içinde kıvran. Diğer bir seçeneğin mermiyi sür ve kafana sık. İşte böyle olur. Acını seçmekte özgür olmak bu masada da geçerli.
Orada bir teyze vardı, bacağının şişmesinden şikayetçi. Önceliği bana verip beni bir odaya kapadılar. Polis ellerimi yatağa kelepçeledi. Sanırım kapıdan içeriye girerken kapının camlarını da kendimle götürmüşüm. Teyze bir tarafta sessiz şekilde inlerken ben, avazım çıktığı kadar bağırıyordum. Başımdaki polis sakin olmam için yalvarıyordu ama ruhumun acısını ses tellerimi koparmak istercesine dışarıya yansıtıyordum. Sonunda hekim geldi ve sakinleştirici eşliğinde bilmediğim bir ilaç verdi seruma. Suskunlaştım. Bir kez daha öldüm o yatakta ben. Kimse beni duymadı.