Bilemedim, hangi haline tutuldum,
Karşımda gördüm, öylece durdum.
Bir aşk uğruna kül oldum,
Rüzgar savurdu, savruldum;
Yine de vazgeçemedim, ona kul oldum.
Bakarsın arkana, geleceğini düşler gibi,
İnandıramaz seni bu denli gidişi.
"Bekle," dersin kalbine, anlar sanki,
Sahipsiz bir gölge gibi eksik, yarım,
Gidişi...
Canlanır her bir dokunuşun içimde;
Dağılır anısı, gün vurdukça üzerime.
Soluk bir iz kalır yalnızca tenimde,
Durmak bilmeyen bir ritimle yankılanır sessizce.
Verir sesini haykırırcasına mavinin çırpınışında,
Bir bakmışsın, kapanına almış seni gün boyunca.
Bırakmaz, kapılasın boş duygulara,
Umut olur, verir her rengini gökkuşağının sonsuz kollarında.