Şerife

Şerife
Psikolog
Sakarya
Mersin
93 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
“Onu hala seviyor muydunuz?” Ne kadar da kolay soruyordu. Onu seviyor muymuşum? Sevmek mi? Ona tapıyordum. O gönlümün kederi, sevinci, ruhumun gıdasıydı. Hayatımın anlamı, soluk almamın nedeniydi. O benim delice tutkum, hiçbir zaman iyileşmeyecek yaramdı. Tatlı tatlı sızlayan, yeryüzünün en güzel yarası…
Reklam
İnsanoğlu öyle acayip bir mahluktur ki onun öncelik sıralamasında ekmekle din sık sık yer değiştirir.
Bir insanın ruhunda olup bitenleri tümüyle kim bilebilir?
Tutsak bir ruhtan daha fena ne olabilir?
Şahane bir aşk, harcanmış bir hayat demektir.
Reklam