filozoflar, hayatın bütün işlerinde o kadar kabiliyetsiz, alışılmış fikir ve âdetlerden o derece uzaktır ki, ne kendine, ne vatanına, ne de ailesine bir faydası olabilir.
Eğer filozoflar, hiç olmazsa özel hayata ait işlerde bir şeye yarasalardı memurluklarda ve kamu işlerinde saz önünde birer eşek gibi durmaları affedilirdi.