Hayatımın hiçlikten ibaret, kesintisiz bir şerit halinde önümde uzandığını öngörebiliyordum; Tinos 'taki çocukluk yıllarımın çoğunu bocalayarak, kendime şimdilik vekâlet ettiğim duygusuyla geçirdim,kendimin yalnızca bir vekiliydim, gerçek benliğim bir başka yerde yaşıyor,bir gün bu daha sönük, daha kof benlikle birleşmeyi bekliyordu sanki.Kendimi burada mahsur kalmış hissediyordum. Kendi evimde bir sürgün.