Çekinmezsin güzelim canevini yıkmaktan
Onarmak olmalıyken asıl amacın onu.
Sen tutum değiştir de cayayım düşüncemden,
Yumuşak bir sevgi koy nefret yerine bir yol;
Göründüğün gibi ol: cömert, sıcak, sevecen;
Hiç değilse kendine yumuşak yürekli ol.
Aşkım uğruna bir ‘sen’ daha yarat kendine:
Güzellik onda veya sende yaşasın yine.
Platonik aşktan, heykellere ya da katedrallere duyulan aşktan, her türlü kıskançlık ve aidiyet fikrini en başından reddeden ve insanlar arasında karşılıklı olarak bulunması icap eden fakat örneğine rastlamaya neredeyse hiç muvaffak olamadığım o yüceltmiş aşktan bahsetmediğim için beni bağışlayacağınızı umuyorum. Şayet var olsaydı, böylesi bir aşka sahiden yaraşırdı yücelik, fakat bir düşten ötesi değil böylesi, tıpkı bu dünyada güzel olan her şey gibi.