"Başkalarının başarılarını kıskanmak değil de kendi başarılarından tiksinmek bitirir insanı. En tuhaf çelişkisi bu insanın bence; başkasının baharını ayakta alkışlayabilmek lakin kendisinin o küçük ama zor zaferini ağlatmak... Tiksinir insan, kırılır, pişmanlık duyar, hata payı bırakmaz kendine.
'Kendi baharımda niye çiçek açamıyorum?' diye sorar insan. Başkasının bahçesi daha büyük diye senin çiçeklerin niye hastalansın ki? Baharını sev; ağaçlarını, her bir dalını, yaprağını... Çiçeklerini açtır, kendinden esirgediğin o zamanı tanı, mesafe bırak. Her çiçeğin bir zamanı, her baharın bir günü vardır."