Şev Baş / İyi geceler (22.22)
BENİM ŞİİRİM
benim şiirim apaçıktır güneşe dirgenini kaldırmış genç bir ırgat gibi terlidir alnı bak ki bir inek gelip girmiş yeşilin kıyısından tabloya bir otobüs basıp gider tozlu yollarında anadolu'nun bir gençkız çiçek açar çitlerin arasından çöplüklerle vapurları aynı anda didikler martıları İstanbul'un bak ki bir sokak satıcısı güm diye vuruvermiş do sesine
benim şiirim apaçıktır güneşe harçlı ellerini siler bak ki bir yapı ustası dizelerime bir adam bir adamı vuruverir bak ki köşebaşında bir kavak kurur kıraçta bir kayısı erken sararır bak ki kıpkırmızı bir gül açmış bozkırın en boz yerinde bak ki çocuk bezleri ve donlar memelikler balkonda bethoven'ce öfkeliyim şagal'ca çocuk hangi kadına baksam karşımda karacoğlan kelepçeler gelir birden candarmalar karakollar türküler şaplak gibi bir öpücük ve tutulmuş gözyaşları bir anda
