Seni seviyorum diyemeyen dilin kelimeleri olur kırmızı gül.Aşka aşkla yaklaşmasını bilen yürekler için kırmızı gül,aşkın sembolü,yanmış yüreklerin gülen yüzüdür.....
Baktıkça kendine hayran bırakan,yapraklarını kendine gizleyen,asaletini renginden sadakatini kokusundan alan Menekşe;narin masum ve naiftir..
Sıcak kurutur,soğuk çürütür onu.Sevgi olmadan yeşermez,çünkü bilir ki sevgi olmadan aşka varılmaz ....
Asaleti kendinde gizli,yaprağından önce çiçeğini açan,yaza yakışan ama Eylül 'e ithaf edilen Manolya.....
"Koklamaya kıyamam benim güzel,manolyam" denmiş ya,boşuna değil. Dokunursan sararıp solan,koklarsan küsen Manolya,belki de şairin dediği gibi ;"Seni uzaktan sevmek aşkların en güzeliydi..."
Rengi baharı müjdelerken kokusu aşka davet eder seni...Senin yerine ben masumum der Frezya.Ama suç ondadır zaten güzelliği ile büyülemiş aşkı ile yakmıştır seni....