mavi kumsal
@sevdeaks
En karanlık gecenin sabahı bile aydınlıktır.
Şu anda okuduğu kitap
“Senin evin göğsümün kafesi…”
Sırf ordan çıkmak için paramparça ettin orayı, umarım mutlusundur. Ben değilim..
Bul beni, kaybolmuşum
İzim silinmiş, dilim suskun, susmuşum
Bak bana, mahvolmuşum
Senden kendimi almayı unutmuşum
Kalamadım, affet beni. Sevilmediğim hayatta kalmayı tercih edemezdim. Gitmek istemedim. Çok istedim "her şey güzel olacak" demeyi, çok istedim yüzünü avuçlarımın arasına alıp "bak bundan sonra hep yanındayım, benim sevgim oldukça sana hiçbir şey zarar veremez" demeyi. Ama bana da en büyük zararları sen verdin canına yandığım, inan bana gücüm kalmadı. Affet beni. Canımı acıtan seni sevmek değil, sevilmediğimi görmekti. Her o gözlerine baktığımda nasıl da mahvolduğumu görmüyor muydun? Sahi, hiç vicdan kırıntısı var mıydı sende? Sevmediğin için seni de suçlayamam, haklısın elbet. Bu kadar yara bere içinde bırakmak zorunda da değildin ama. Ben seni çok sevdim Deniz Gözlüm. Kalamadım. Bir gün benden gideceğini biliyordum, ilk defa bir şeye cesaret edemedim, elini tutup yanında kalamadım. Ama senden vazgeçmeye çalıştıysam da bunu yapmama en çok sen yardım ettin, tenime kazıdığım.. Ben kalamadım, sen hoşça kal..
Fazla önemsiyorum ben seni,fazla kafama takıyorum,fazla düşünüyorum bu hiç iyi değil kafamı bozuyorsun sen benim.....