Sevmek sadece sevmek değildir,
her iyi oluşunda nefes almak, her burukluğunda eksilmektir.
Birini çok seversin,
Merak edersin,
İyi olduğunu bilmek istersin,
Gözlerinde yaş olmadığını,
İçinde hüzün olmadığını,
Korumak istersin dünyaya karşı,
Elinden ne gelir oda bilinmez.
Ama dudakları büzülürse,
Gönlün sıkışır,
Gözyaşı dökerse,
Sessiz ve çaresizce içine akıtırsın gözyaşlarını,
Karnım ağrıyor dese karnında hissedersin acısını,
Açsa yediğin lokma vicdan azabı olur insana,
Üzgün uyuduysa girmez gözüne uyku,
Gözlerini kısıp izliyorsa boşboş bir yerleri,
Görmek istemezsin dünyanın güzelliğini,
Korkarsın kötü olmasından, bir yerlerde canının acımasından.
İyiyim dediğinde kötü olan dakikaları gelir aklına,
Ses etmeden ben yatayım diyorsa,
Korkarsın sessizce içine attıklarıyla hüzünlere sarılmasına.
Mesele iyiyim dediğinde inanmamak değildir aslında,
Emin olmaktır.
Kıyamamak, üzgün halini istememektir.
Sen üzülmede ben üzüleyimdir,
İçim yaşlandı benim dediğinde,
Deme öyle derken bir yaş ileriye gitmektir.
Mesele iyiyim dediğinde inanmamak değildir,
Mesele bildiğin kötülüklerden uzak tutma çabasıdır aslında çaresizce.