Sevim

Adım adım gezip gölgeliyorum toprağı. Yarın bir tohum gibi ekileceğim içine. Hasat günü binbir cana ekleneceğim oradan.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Cesur yeni dünya kitabında mutluluğun tanımı kodlanmış zihinlere. Herkes mutlu olduğunu sanıyor. Sadece sanıyor. Herkes sahiden mutlu mu? Yoksa bir tanıma göre mi koşullandık? Mutlu muyuz sahiden?
Kulağımın içinde Fadime’nin Düğünü çalıyor yeminle. Örs üzengi davul zurna çelik çomak sesleri. Bütün kulak eşrafı halaya kalkmış, kalkmayanı dövüyorlar. Duyuyorum hepsini.
Rayları gördükçe Anna’yı anımsadığını söyledi biri. Kitap bitene kadar raylarda can vereceğini hissettim Anna’nın. Kehanetimin gerçekleşmesini bekledim satırlarca. Bu yüzden beklenen tepkinin aksine boşluğa düştüm ve yapmacık buldum ölümü bile.
Yeşil nem sokulmuş kirpik dibine, baharın da suçu var gönül derdinde, bir matem havası ütünce serde. 🌱