kavuşmak ne müşkül, ayrılmak ne zor senden,
dönüyorum lakin kalbim dönmüyor senden.
gelme beyhude deme, söyleme, biraz dur,
vuslat sensin ki bu yol, mecburlar yoludur.
bir vakit saçlarını topluyorsun
gece avuçlarının arasında.
birkaç parça toprağa düşüyor
ikinin yolunu bire düşüremeyen ben
hesaplara aldırış etmeden yüzümü topluyorum
sen gülünce kalbime bir tef tutuşturuyorlar
sesinde bir şeyler var,
bana hep annemi hatırlatıyor
güneşle uyandığın vakit dünya buz kesiyor
güzelliğin öylesine kıskandırıcı
demokratik bile olsa çözümler istemiyorum
güzelliğine kördüğüm olarak kalmak istiyorum
sen gülünce kalbime tef tutuşturuyorlar
çiçekler yetiştirdim
üstelik sana yetiştim
böyle muhteşem şeyler sadece kitaplar da olmuyor