Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
bir şeye benzeyemedim
Birini sevmek yetmediği gibi artık birini anlamanın da yetmediğini sen öğrettin bana Nisera. İnsan bazen bütün cümlelerini birinin kalbine çevirmek istiyor. Onun sustuğu yerde susuyor, kırıldığı yerde kırılıyor, korkularını ezberliyor, yaralarını kendi yarası gibi taşıyor. Ben de öyle yaptım. Sen anlaşılmak istedin, ben seni anlamaya çalışırken kendimi unuttum. Sen sevilmek istedin, ben sevgimin sınırlarını kaldırdım. Ve hayır, dönüp de "Bunlar sende yoktu" diyemezsin. Çünkü gecenin bir vakti bana "Beni en çok sen anlıyorsun" diyen de sendin, "Beni güzel seviyorsun" diyen de.
Meğer senin istediğin şey anlaşılmak ya da sevilmek değilmiş. Meğer sen kendini sevecek kişinin belirli bir sureti olmasını istiyormuşsun. Biraz daha güzel bir yüz, biraz daha kusursuz bir beden, biraz daha gösterişli bir hayat.Bunu geç gördüm. Çünkü sevdiği kişinin gözlerinde güzel görünemeyince aynaya da küsüyor. Kendine bakıp eksik aramaya başlıyor. Oysa ben seni severken kendimi hiç eksik hissetmemiştim. Eksik olduğumu, bana bakan gözlerin değişince öğrendim.
Bir insanın kendine yabancılaşması ne garip şey. Eskiden aynada gördüğüm kişiyi severdim. Sonra senin beğenmediğini düşündüğüm her yerim gözüme batmaya başladı. Omuzlarım dar geldi, gülüşüm sönük geldi, yüzüm yorgun geldi. İnsan sevdiği kişinin bakışında kaybolabiliyormuş, Nisera. Bir gün kendini onun gözlerinde ararken buluyor, ertesi gün kendi gözlerine bile bakamaz hale geliyor.
Sahi, ne istediğini bulabildin mi? O büyük arayışın bitti mi? Her sabah uyandığında artık eksik hissetmiyor musun kendini? Yoksa hâlâ bir şeylerin adını koyamadan, neyi aradığını bilmeden mi yaşıyorsun? Çünkü bazı insanlar gittikleri her yerde yeni bir ev arıyorlar ama yanlarında taşıdıkları yangını hiç söndürmüyorlar. Sonra hangi kapıyı çalsalar, hangi
Şiirlenelim..
Hz. Şems'in Hz. Mevlana'ya Yazdığı Şiir
Bırakmıyorum ki;
Gönülden düşünce olasın,
istemiyorum ki; gözlerde değersiz kalasın
Seni canımda saklıyorum ;
gözümde gönlümde değil.
Tâki son nefesime kadar
bana yar olasın.
Elimde olsa Cenneti ateşe verir,
Cehennemide bir kova suyla söndürürümki
geriye Aşk baki kalsın
Ey seher yeli !
Bir semtten haberin var mı ?
Bir ay yüzlünün yanağından ne haber getirdin
Çalıp çağırdığın,
Hay huy ettiğin günler var mı ?
Ey Rüzgar !
Daha yavaş es,
Çünkü güzel kokuyorsun.
Bu Gönül işidir Kafa işi değil.
Sana dilsiz, dudaksız sözler söyleyeceğim
Bütün kulaklardan gizli sırlardan bahsedeceğim
Bu sözleri sana, herkesin içinde söyleyeceğim,
Ama senden başka kimse duymayacak,
Kimse anlamayacak.
Şimdi sorarım sana,
Hangi aşk daha büyüktür ?
Anlatılarak dile düşen mi,
Anlatılmayıp yürek deşen mi?
Bana güneş'in adı verildi;
Seni sevmek diyorum,
seni sevmek.
Her gün yeniden dünyaya gelmek gibi bir şey...!