Zamanın her damlası, sevincin bir ölüm ânıdır, uçuşan her toz zerresi, gömülmüş bir hazzın mezar taşıdır. Şu sonsuz evrenin her noktasına ölüm kendi hükümranlık mührünü basmıştır. Atomların her birinde umutları yıkan şu yazıyı okuyorum: Geçti!
"Bir tek keyif ve eğlence tohumunun düştüğü yerde, binlerce acı da filizlenir. Bir tek sevinç gözyaşının damladığı noktada, binlerce umutsuzluk gözyaşı gömülüdür. Şurada, insanın sevinç çığlığı attığı yerde, binlerce böcek can çekişerek kıvranmaktaydı. Bizim sevinç ve mutluluk çığlıklarımızın göklere yükseldiği bir anda, binlerce küfür ve lanetleme de etrafa saçılıyor."