Jester içten içe biliyordu ki öfke en yakın olduğunuz kişilere, kızgınlık ve çirkinliği affedeceklerini bilecek kadar yakın olduklarınıza karşı daha rahat zincirlerinden kopardı.
Kendisine ait olan şeylerin, başkalarının sahip olduğu diğer her şeyden -birbirlerinin tıpatıp aynısı olsalar bile- daha üstün olduğunu zanneden insanlardan biriydi. 
Fark ettin mi hiç, insanın bir zayıflığı olduğunda başka birine affettiği ilk ve en önemli kusur tam da o zayıflık olur. Diyelim ki bir adam açgözlü… O zaman başkalarında suçlayacağı ilk şey açgözlülüktür. Yahut cimrilik… Bu da cimri bir adamın ayırt edeceği ilk kusurdur.
insanların birbirine duydukları anlayışta ve duygudaşlıkta bir kopma olması da aslında bir tür ölümdür. … Ve insanı inciten kişi sevdiği biriyse, sadece o sevilen kişi teselli edebilir.