Görüyorsun ne yaptığımı... Valizimde boş yer vardı, saman dolduruyorum oraya. Yaşam valizimiz de öyledir işte; içinde boş yer kalmaması için eline ne geçerse dolduracaksın.
İnsan her şeyi anlayabilecek yetenektedir. Gökyüzünün nasıl titreştiğini de, güneşte olup bitenleri de anlar; gel gelelim, bir başkasının neden onun gibi sümkürmediğini anlayamaz, bunu anlayabilecek yetenekte değildir.
-Genelde prensip diye bir şey yoktur; hâlâ anlayamamışsın bunu! Duygular vardır. Her şey duygulara bağlıdır.
-Nasıl yani?
-Öyle işte. Sözgelimi ben: Duygularımın etkisiyle her zaman olumsuz düşünürüm. Yadsımaktan hoşlanırım, beyin yapım öyledir, hepsi o kadar! Kimyayı neden seviyorum? Sen elmayı neden seviyorsun? Yine duyguların etkisinden. Ondan daha derine hiçbir zaman inemeyecek insanlar.
İnsan tuhaf bir yaratıktır. Annemle babamın burada insanlardan ırak, kapalı yaşamlarına uzaktan bakınca, bundan iyisi can sağlığı dersin. Yiyorsun, içiyorsun, en doğru, en güzel şekilde yaşayıp gidiyorsun. Ama genelde de sıkılır insan; diğer insanlarla bir arada olmak, küfürleşerek bile olsa, onlara yakın olmak ister.