ey sine, yan kendi ateşinde!
alevin peşine düşmemi bekleme artık benden
kafese tutsak bir kuşa döndüm
alev olayım da dikbaşlılık edeyim derken
karmaşık bir ruhum ben, kendimden habersiz bir gece
gözyaşı döktüm sessizliğin eteğinde, acıyla
yaptıklarımdan hayıflanarak, söylediklerimden pişman
anladım ki layık değilim ne sana ne aşkına
(Ahvaz, Eylül 1954)