şeyma
@seyemea
sakarya
11 Kasım
138 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Puan vermedi·368 syf.·
143 günde okudu
·2025 20. kitabı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir askeri kurgu sever okuyucu olarak Sezin komutana bayıldım-ayıldım diyorum efendimmm. Bir erkek komutan nasıl kaleme alınıyorsa aynı ciddiyetle kadın komutanıda ele almış Şevval Çoğu argo eleştirilerine katılmıyorum. Erkolar genellikle bu şekilde argo ağırlıklı konuşuyorlar ve onlar için bu kelimeler ciddiyet barındırmıyor. Biz kadınlar onların aksine biraz daha derin düşünen varlıklarız. Şimdi kısaca konusuna değinmek istiyorum.
Sezin Kaza; namı diğer Deli Komutan, Özel kuvvetlerin ilk kadın personeli ve iki yıldır Keleş Timi’nin komutanıdır. Son görevleri ise bir gazeteciyi çatışmadan çıkarıp güvenli bir alana götürmesidir. Ancak Sezin yapmaması gereken bir şey yapıyor ve sonuçları onun için çok sevdiği Timi’nin komutasını kaybetmesine sebep oluyor.
Yüzbaşı Turan Akkurt, Keleş Timi’nin yeni komutanı olarak göreve başlar ancak Sezin ile aralarındaki rekabet gözlere şenlikti resmen Ama bu durum Sezin için böyledir zira Turan kendisinden emin duruşu ve rütbesi sayesinde hiç konuşmasa bile Sezin’i yeterince delirtiyordur. Bir kibrit keselemiz var ki sormayın gitsin Sezin çakmak sevmiyor diye üzerinde kibrit taşıyor oluşu… bu detaya eridik bittik dostlar
Ben çoğu okuyucunun aksine Sezin’i çok sevdim. Kendi ayakları üzerinde duran ve sadece kendisinden güç alan çok kadın karakter okumamışımdır. Belkide bendeki hayranlık bu özelliklerine dayanıyordur. O kimse beni yıkamaz hal ve hareketleri
Turan dersekte bu kadar keskin ve soğuk bir karakteri Sezin gibi bir karakterin yumuşattığını gördü bu gözler Konu düşmandan aşka oldu mu ben Yalan yok başlarda Turan’dan bende Sezin gibi nefret ettim gibi ama sonrasında resmen adam ile aşk yaşadım A-Ş-K Benim de bir Turan’ım olabilir mi? İstek değil, ihtiyaç
Keleş Timi?? Keleş kimdi? Keleş aileydi.. ve ben bu ailenin
Bu öyle bir son ki… 3. Kitap alıntısına tutunamasam delirir kafayı yerdim. O derece dehşetül vahşet bir son yazmış Gizem. Alacağı da olsun, aşkta olsun diyeceğim ama bir kitap boyunca çiftimi yanyana yazmış olması sözlerimi süzgeçten geriye teptiriyor. Size şaka gibi gelecek belki de ama biz neredeyse 548 sayfa boyunca hep yanyanaydık Hemde öyle böyle değil, her anlamda Canım çiftim. Bayıldım güzelliklerine
Hele hele Boris… Ahhh be Boris… Bana da bir adet Boris lazım ama nerdeee bende Gün Aksa şansı nerdeeee Bu kitaptaki Boris’e resmen aşık oldum. Hislerim öyle böyle değil, full focus kilitlendim Boris’e. O Gün’üne ben ona vurgun. O Aksa’sına, ben yine ona vurgun
Şimdi kısaca konusuna değinmek istiyorum. 1. Kitabın sonunda Gün kaçırılıyordu ve onu kaçıran kişinin Boris olduğunu görüyorduk. (Sakin olun, Boris bu hikayenin kötü adamı olacaksa bile yapacağı kötülüklerin hiçbirini Gün’e yapmaz)
Onu kaçıran kişinin Boris olması en başında güven dağımızı yıkmış olsa bile, sonrasında durgunlaşıyoruz. Aksa’nın dediği gibi, o değilde bir yabancı biri beni kaçırmış olsaydı ona bu derece kızgın tepkilerimi yansıtamazdım. O olması rahatlatıcıydı. Hem Gün için hemde biz okuyucular için. Bazen bizi bile kandırmaya kalktı mı? Pekala kalktı. Bazı repliklerine kafa göz dalmak istedim, yetmedi kitabın içine ışınlanıp Boris’e söylediklerini yerdirmek istedim. Öyle sinir bozucuydu ama sonrasında yaptıklarıyla sözlerinin tezatlığı bizlere çok şeyi düşündürdü. En çokta Gün’e kıyamıyor oluşuydu bence bizi etkileyen. Gün ona ne söylerse söylesin (ki Gün de kendi çerçevesinde yaptıkları ve söyledikleri için haklıydı) yemek yemesini sağlıyor, ilacını içmeye zorluyordu.
Zaten Gün’ü kaçırma sebebi eriyip bitmek için yeterli bir sebepken bir de üstüne ondan hoşlandığını bu derece açık
“Bana evlenme teklifi eden hanımefendiyi herkes merak ettiği için odana koştuklarını düşündüm. Gerçek bir lort olup seni kurtarmak için zamanımdan çaldım ve sana geldim.”
