Şeyma

Horatius’un dizesini hatırladım: “Ölmek isteyeni kurtarmak, öldürmekle birdir.”
Sayfa 201·Kitabı okudu
Reklam
Anadil öyle bir şeydi ki aynı şeyi başka dilde söylediğinde bütün anlamı, rengi, kokusu yitip gidiveriyordu.
Sayfa 165·Kitabı okudu
O kalabalık içinde hiç konuşmamak, sadece birbirimizin varlığını bilmek daha iyiydi aslında.
Sayfa 150·Kitabı okudu
Bölünmüş bir dünyada, sağduyulu kalmaya çalışan ve herhangi bir takıma girmeyen adama duyulan kuşku, sonunda o insanın çarmıha gerilmesiyle sonuçlanıyordu.
Sayfa 94·Kitabı okudu
Kötülük etmeyi istememek başka, bilmemek başkadır.
Sayfa 84·Kitabı okudu
Reklam