Astrid
@shalimar
Ich bin mein Himmel und meine Hölle.
Şu anda okuduğu kitap
Suçluluk hissi bir yara gibidir. İnsanı her zaman uğraştırır, suçlu olan bu yarayla oynayıp kabuğunu soymak ister, böylece yara hiçbir zaman iyileşmez.
Reklam
"Çok çekiştirirsen zincirler kopar, insanlar da öyle. Bunu unutmayasın."
Bir zihnin kuyusu zehirlendiğindeyse, sonuca delilik diyoruz.
Biri göğsüne uzanıp kalbinden minicik bir parça kopararak ona yedirmiş gibi hissediyordu. Kalbinin tadı çok acıydı.
Kötü adamlar hep ne isterse, onu istiyordu: İktidara sahip olmayı ve bu iktidarı istediği kötülükleri yapmak için kullanmayı elbette. Kral olmak onun ilgisini çekmiyordu çünkü işler istediği gibi gitmediğinde Krallar kellelerini kolayca kaptırabiliyorlardı. Oysa Kral'ın danışmanı olmak... Gölgelerde saklanmak... İşte celladın baltası görünür görünmez böyle insanlar gün batımıyla yok olan gölgeler gibi yok olurlardı.
Reklam