Oysa ki içimde ki kırgın, ürkek çoçuğu en iyi sen biliyordun, en çok sana açtım ben kalbimi, vicdanımı. İnanıyorsan vicdansız olduğuma, sevgisizliğime ben değil sen çıkar gütmüşsün bu ilişki de. Bu adam sen zarar görme diye seni kendinden bile sakındı. Bu adam seni üzmekten korktu, seni mutsuz bir geleceğe sürüklemekten korktu. Niye? Çünkü o lanetliydi; yaşamının çoğu kaybediş, hayalkırıklığı, yıkım, özgüvensizlik ve kararsızlıkla geçti. Her attığı adımdan, verdiği karardan şüphe duyan bir adam, diğer bir laneti de buydu. Bu lanetle kendi bile mutlu olamıyorken seni nasıl edecekti?