“Öyle ya kederi biz hep uzaklarda ararız. Oysaki her gün dünyanın bilmem hangi köşesinde insanlar sizin tahayyül edemeyeceğiniz acılar yaşar. Her an ölecekmiş gibi canı hareler içinde yanar ancak nefes almaya devam eder. Bunlara nasıl katlanabildiklerine şaşar kalırsınız, ‘ Ben olsam dayanamazdım’ dersiniz. Ardından o keder bir gün gelir elbette sizi de bulur. Bulmadı mı?”
“Hayat ne tuhaf, sabah sevdiğinin sıcak tenine dokunabiliyorken her şey bir anda tepetaklak olabiliyor. Son vedayı ne zaman yaptığını hiç bilemiyorsun.”
“Tesadüf diye bir şey yoktur. Dünya denen devasa kilimde her bir ipin, motifin ve rengin hayatımıza ne vakit ve ne kadar dahil olacağı önceden bellidir.”