s.
@siIuet
55 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
güven en büyük silahtır ama en kötüsü bu silahı biz kendimize doğrulturuz. evet, güven duygusu iki kişiliktir, karşı taraf bunu bize asılarsa duyarız ancak her duygu doğru olmaz. bazen bize aşılanan duygular bize zarar veren duygulardır. rus ruleti misali, iki kişi olduğunu zannettiğimiz ancak tek kişilik olan. ne zaman kendimize sıkacağımızı bilemeyiz. ama karşı taraf bilir. o kurşunun anını, saatini, dakikasını, nasıl gideceğini, ne kadar can açıtacağını; hepsini bilir. ama yavaşça yapar bunu. en acıtan sekilde. bir kere namluya basmanızı sağlar, bilir orda zarar görmeyeceğinizi. bir kez daha sağlar yine bilir iyi olacağınızı. bunu defalarca tekrarlar ve sizde ondan zarar gelmeyeceğine inanırsınız. ancak en sonunda, en acılı şekilde yakar canınızı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
oturdum ve sessizce herkesin tek tek hayatımdan çıkışını izledim. bazılarının bahanesi vardı üzgün olduklarını söyleyerek gidiyorlardı. bazıları suçu bana atıyor kalbimi milyonlarca parçaya ayırmamış gibi bir de üstüne basıp eziyorlardı. bazıları tek bir şey söyleme gereği bile duymamıştı, o kadar bile değerim yoktu onda. ama sonucunda kırık bir kalple yine yapayalnız bir köşede oturuyor olmuştum. şaşmayan son. gerçek hayat masallara benzemez, burda mutlu son değil acı sonsuz olur.
bazen en beklemediğimiz insanlar en beklemediğimiz hareketleri yaparlar. en beklemediğimiz sözlerle. en beklemediğimiz bakışlarla. asla yapmaz dediğimiz hareketlerle. bir bakarsın ki kalbinin en içine kattığın kişi için sen bir hiçmişsin. kalbinin kapısına bile girdirmemiştir seni. en zor anlarında yanında olduğun insan sen ağlamaktan ölürken oturup bir köşede izler. işte insanı acıtan budur. çok şey istemezsin aslında. sadece kötüyken yanımda birisi olsun dersin ancak o en kötü anda bırakır seni ve gider. üzülür, kırılır, canı yanar insanın. oturup ağlamaya bile mecali olmaz bazen. ama en iyi o bilir ki simdi dönüp gelse yine sarıp sarmalar onu, yine affeder aynılarını gözünü kırpmadan yapar. işte insanların acizliği budur maalesef. sevgi, acizlik oluyor sonunda.
Akmaya bi yer bulamaz
Gözyaşım canım benim
O uykusuz ben keyifsizim
Çocukken sanırdım ölümsüz yenilmezim ama
Artık kendimden ümitsizim
Alırsın kırılır koyarsın dökülür
Yazınca silinir
Durunca bozulur
Çaresizim of depresifim
Çözünce karışır
Açarsın dolanır
Dolunca boşalır
Kafana takılır
Bi polarım bi geçimsizim
Bi polarım bi geçimsizim
Neden bu kadar zor yaşamak hiç anlamadım
Hep aklımda aynı soru doğmasamıydım
Şimdi baştan her şeyi geri sarmalıyım
Çok üstüme gelme hayat ben de insanım
Bi rahat ver bana bi nefes almalıyım
Belki de ben seni çok ciddiye almışım
Şimdi baştan her şeyi geri sarmalıyım
Çok üstüme gelme hayat ben dе insanım
Neden bu kadar zor yaşamak hiç anlamadım
Çok üstüme gеlme hayat ben de insanım