Bir resim, parçalarının birleşiminden daha fazlasını ifade eder. Kendi başına bir inek sadece inektir; kendi başına bir çayır sadece ot ve çiçektir; ağaçların arasından süzülen güneşse sadece bir ışıktır; ama hepsini birleştirdiğinde bu çok sihirli olabilir.
Resim yaparken gözlerin hep bu bakış olurdu; sanki bahçenin, semtin, dünyanın ötesine geçmiş gibi. İri, nasır tutmuş elleri tuvalin üzerine minicik bir fırça darbesi kondururken sanki bedeni nazik bir ruhani varlık tarafından ele geçirilmiş gibi olurdu.
Ağaç yana yatmış ve çıplak kalmıştı. Birkaç dakikadan fazla orada kalamadım. Bu, bir insanın uvuzlarının kesilmesini izlemek gibi bir şeydi ve uzun zamandır ilk kez ağlamak gelmişti içimden.