Sıdıkanur Altun
@sidikanureden
Çoktan unuttuğum anılarımdan kalan hayal meyal hisleri, her kıymetli şeyin değerini yok eden bu dünyada acı çekmenin bile bir lütuf olduğunu hatırlatan bir eser. Sürekli zevk ve tatmin olmak isteyen benliğime hüzün ve melankoliye de yer ayırmam gerektiğini öğretti. Dilinin o kadar sade olması yoruma kapı aralamıyor diye düşündürtse de zaman ve olay örgüsünün üstüne çökmüş sis, bu düşünceyi akıllardan silmeye yetiyor. Kitabı her elime aldığımda farklı bir hissiyata kapılıyorum, beğendim mi yoksa anlayamadım diye inat edip geri mi dönüyorum bilmiyorum ve bu belirsizlik hissiyatı insan olduğumu hatırlatıyor.
