Biz insanlar, sinirlarimizi bilmeden kendi aklimizi begeniyoruz, ögrenmiyoruz, akillanmiyoruz. Her seyi anladigimiz zaman da genellikle is isten geçmis oluyor.
Belki de bu, senin kaderine dair duydu-gum ugursuz bir önsezinin eseriydi. Basina gelecekleri az çok kestirebildigim ilk andi. Tekrar insanlar mi olaylara göre degisir, yoksa olaylar mi insana göre olusur diye sordum kendi kendime.
"siyasetle ilgin olmadigini biliyorum ama yasadigin dúnyaya gözlerini bu kadar kapatmaya hakkin yok. Ülkenin yillardir kanadigini, kutuplastigim, insanlarin birbirine karsi kamplar halinde bölünüp kiskirtildigini biliyorsun, degil mi?"
"Biliyorum elbette!"
"Aralarina nefret tohumlari ekilen etnik, dini ne kadar grup varsa, bunlarn durmadan birbirini öldürdügünü, kan davasinin giderek azginlastigini da biliyorsun!"