Ey insanlar! Sizi ve sizden öncekileri yaratan Rabbinize (ibadet ve itaatle) kulluk ediniz ki takvâya erenlerden (emirlerine uygun yaşayıp yasaklarından kaçınarak korunanlardan) olasınız.
Onların (münafıkların) durumu (karanlık bir sahrada) bir ateş tutuştur (up aydınlan) mak isteyen kimse gibidir ki o (ateş yanıp da) çevresini aydınlatınca (faydalanmadılar), Allah da onların ışığını giderip kendilerini (yine) karanlıklar içinde, görmez (ve şaşkın) olarak bıraktı.
İşte cehâlet ve küfür karanlığında iken, Allah'tan bir meşale olan Kur'an gelince, o aydınlatıcı olmasına rağmen faydalanmadılar. Allah da onların basiretlerini bağladı. Böylece yine dünya ve âhiret karanlığı içinde kaldılar ve kalmaya da devam edecekler.
Ama (münafıklar/Müslümanlık'tan geçinenler) mü'minlere rastlayınca: "Biz de (sizin gibi) iman ettik." derler. Fakat kendi şeytan (gibi olan yandaş)larıyla başbaşa kaldıklarında: "Şüphe yok ki biz (fikir ve ideolojide) sizinle beraberiz, biz sadece onlarla alay etmekteyiz." derler.
Yine onlara: "(Gerçek mü'min) insanların iman ettiği gibi (samimi olarak) iman edin." denildiği zaman: "Biz ille de, o sefih (ahmak) kimselerin inandığı gibi mi iman edelim? (Bizimki bize yeter.)" derler. İyi bilin ki asıl sefih olanlar kendileridir. Fakat (bunu) bilmezler.
Bu âyet-i kerîmedeki iman teklifi münafıklaradır. Allahu Teâlâ onların samimi olarak iman etmelerini istemektedir. Onlar ise kalplerindeki sahte imanı Allah'ın bildiğini düşünmeyerek kendilerini elit, seçkin tabakadan görerek, bu zırha bürünüp, samimi müslümanları küçük görüyorlardı. Ayrıca kâfirler de iman etmemek için aynı bahaneyi ileri sürüyorlardı. Çünkü o samimi mü'min (sahâbî)ler bir cihadda veya bir infakta varlıklarını derhal ortaya koyuyorlardı. Onlar ise hem Allah ve Resûlü'nün buyruklarına, iş ve menfaatlerine uygun olduğu kadarıyla ve göstermelik itaat ediyorlar hem de İslâm'ı içlerine sindiremedikleri için dine ve o mü'minlere karşı düşmanlıklarını çeşitli engellemelerle gösteriyorlardı. İşte yüce Allah, emirlere intibak ve uyma kabiliyetine sahip olmadıkları için sefihlik ve budalalık sıfatlarını onlara iade etti.
11.(Kendilerine:) "Yeryüzünde (Allah' in emirleri dışına çıkarak) sakın fesat çıkarmayın (bozgunculuk yapmayın)!" denildiği zaman: "Bizler sadece düzeltenleriz." derler.
12.İyi bilin ki (Allah'ın hükümlerini beğenmeyip aykırı hareket ettiklerinden dolayı toplumda) asıl bozguncu onlardır. Fakat (bunun) farkında değildirler.