“özellikle, mutsuz ve kabullenmeyen annelerin çocuklarında görülen duygusal ve fiziksel hasarların tek sorumlusu zararlı annelik hormonları olmayabilir. cenin kendisini kabul etmeyen bir ortamda hissediyorsa, hamilelikte kendi fiziksel desteğini keserek kendine zarar veriyor olabilir.”
“rahim çocuğun ilk dünyasıdır. bu dünyayı sevgi ya da şiddet dolu geçirmiş olması onun karakterindeki ilk eğilimleri yaratır. rahim çok gerçekçi bir şekilde çocuğun hayattan beklentilerini oluşturur. eğer rahim sıcak ve sevgi dolu bir yer olmuş ise çocuk dış dünyanın da böyle bir yer olmasını bekleyecektir. bu beklenti güven, açıklık, dışa dönüklük ve kendine güven konusunda yatkınlıkları belirleyecektir. dünya çocuk için, tıpkı rahimde olduğu gibi sıcak bir dünya olacaktır. eğer rahimdeki dünya kaba ve zor bir ortam olduysa çocuk dış dünyadan da aynı şeyleri bekleyecektir. bu düşmanca dünyaya karşı tutumu, içe kapanık, şüpheci ve güvensiz olacaktır. çocuğun başkaları ile bağ kurması ve kendine güvenmesi zor olacaktır. rahimde iyi tecrübeler yaşamış bir çocuğunkine göre, bu çocuğun hayatı daha karmaşık olacaktır.”
“bir annenin çocuğuna sevgisi, çocuk etrafında koruyucu bir zırh oluşturarak dış etkenler yüzünden oluşan gerginlikleri azaltır veya etkisiz hâle getirir.”
“her insan diğer insanların, bir taraftan dostu ve yoldaşı, bir taraftan da kurdu ve ayak bağı olarak hemen yanı başında yer alır. yani her insan öteki insanların, bir yönüyle imkânı, bir yönüyle de imtihanı olur.”