Kimseye hiçbir şey sezdirmeden kendi içinde bir şeyleri yıkanların sonra o yıkıntıları toparlayanların kitabı. Bu kadar hayatın içinden olmasını mı sevdim desem yazarın bu kadar güncel ifadeler kullanmasını mı bilmiyorum. Bütün kitap boyunca sanki benim geçeceğim yollardan geçmiş, hayatında kendi yolunu bulmuş, hayatın o esprili yanını çözmüş bir ablam bana bir türk kahvesi eşliğinde akıl veriyormuş gibi hissettim. Kimi zaman aman boşver takma kafana diyor beni dinlemiyor sinirlendiriyor kimi zaman en ufak detayına kadar duygularımı benimle anlamlandırmaya çalışıyor kimi zamansa dertlerimden kaçmak için bana kaçış yolları buluyor elime kafamı dağıtacak hobiler tutuşturuyor. Bu kadar kısa süreli bir serüvenin beni bu kadar içine çekebileceğini tahmin etmiyordum. Astalavista Osman!
Yazarın Sally Rooney okuduktan sonra bu kitabı yazmaya başladığına eminim ama kanıtlayamam. Will ve Rosie'yi sevdim ama keşke böyle bir dille harcanmasalardı.
İlk defa bir kitapla ilgili inceleme yazıyorum. Bu kadar güzel bir konu ve twistler ancak bu kadar kötü sunulabilirdi. Başlarda çok sevdim, kurgu güzel bir şekilde başladı bazı twistler de yerinde kullanılmış bu konuda başarılı ama sanki yazar bu twistleri koymaya son anda karar vermiş gibi. Twistlere şaşırıyorsunuz ancak başta okuduklarınızla asla uyuşmuyor aklınızda çok fazla soru işareti ile bitiriyorsunuz ama iyi anlamda değil. Yanlışlıkla yapılmış gibi. O yüzden boşa harcanmış bir potansiyel ve koca bir hayalkırıklığı bence.
