birkac aile uyesini oldurmus bir adam, konuyla ilgili ilk konusmamizda bana, "korkunc bir yanlis anlasilma oldu." demisti. adamin cumlesi kendi icinde zarif ve iyi kurulmus bir cumle olsa da o sartlar altinda kulak tirmalayici ve tuhafti; anlatacak tutarli bir oykusu bulunmayan ve farkli bir gerceklikte yasayan bir adamin sozleriydi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"ne zamandan beri boyle hissediyorsun, zahra?" duraksamadan cevap verdi. "kendimi bildim bileli." soze dokulmus bir ayaz gibi soguk ve uysak bir itiraf. kendi canina kiymak pek huzurlu bir eylem sayilmasa da keats'in "bir yanim huzurlu olume asik" dizesi aklima geldi.
yakin zamanda tanistigim bir cezaevi gorevlisi kendi gorusunu benimle paylasinca cok duygulanmistim: "her azili mahkûmun icinde disari cikmaya can atan iyi bir adam vardir."
ama yine de o fazla kilolu, aci ceken, yalniz kalmis gencin guzel olma ihtiyaciyla ilgili dusunceleri keske omrunun cok daha erken bir safhasinda duyulsaydi.
"seanslarda bazen uyurmussunuz, oyle dedi... dogru mu?" uzulerek kabul ettim. "pek ornek terapist sayilmazsiniz degil mi?" diye takildi. "haklisin" dedim ama belki de boylesi daha iyiydi. herhangi bir konuda "ornek" olmak fazlasiyla sikici.