Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
kutuphanede kendimi daha iyi hissettim, kelimelere guvenebilirsin, anlayana kadar onlara bakabilirsin, insanlar gibi cumlenin ortalik yerinde degismezler, onun icin de bir yalani fark etmek daha kolay olur.
Sayfa 83
O kadar mükemmeliyetçiydin ki mükemmelleştirmeyi bile mükemmelleştirmek istiyordun.
beni yasamcil kilmakla en buyuk olumlerin en derin acilarini bana vermemis mi bu insan olma cabasi? ben, insan olma cabasinin surekli ustune giden ben? artik beni benden alsinlar. atsinlar bir alanin sabah supurulen, sabah bos siseleri tasinan bir buyuk cop tenekesine. ben de biraz onlardan olmak istiyorum. duygulari olculeyen, sevgilerini sevmeyen, acilarini acimayan, yollarini yurumeyen, uykularini uyuyan, istahlarini yiyen, sevisme isteklerini bosaltanlardan olmak istiyorum.
Sayfa 55
“the two of you. i never understood it.”
“neither did we. it was easier not to.”
...
“what were you?” he asks, finally. it sounds rude, but it’s just exasperation at his own inability to better craft the question.
“we were a lot of things. friends, brothers, partners in crime.”
