Gazzeli insanlar her saldırıdan, her kayıptan sonra ‘Hasbunallahu ve ni'mel vekil' ( Allah bize yeter, o ne güzel vekildir) diyorlardı. Benim ülkemin insanları için bu söz bazen öfke tepkisidir. Oysa bu cümle Gazzeliler için tevekkül ve teslimiyetin, belki biraz da umudun kelimelere dökülmüş haliydi. Çünkü Gazzeliler korkmuyolardı, sadece yaşadıklarının çok ağır olduğunu dile getiriyordu. Yalnız olduklarını düşünüyorlardı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!