"Ne düşündüğünü biliyorum. Ne hissettiğini de. Razıyım, nefretinle yak beni, değerlim. İkimiz de yanalım ama sonra bırak. Dudaklarımla söndüreyim yangınımızı."
"Bazen bir bakış, bir kesikten daha derin yara açar insanın ruhunda. Ve bir yarayı, yine bir çift göz iyileştirir geçip giden zamanda. Paul'un gözleri benim yaralarıma şifayken, şimdi baktıkça kendi cenazemi kaldırdığım terk edilmiş bir mezarlık kadar ıssız ve tekinsizdi."
"Uyumakla geçmezdi hiçbir acı. Gözlerini kapatsan da zihnin uyumazdı. Zaman, merhem olmazdı yaralarına, Aldığın her nefes kanatırdı kabuk bağlamamış hatıraları. Ancak öldüğünde son bulur, bu dünyadaki sancıların,Geriye yalnızca sessiz bir gölge kalır ardında, Kendi adını bile fısıldayamayan sessiz bir yok oluş gibi."
"İnsan hayatı boyunca yavaş yavaş yiyip bititir kendini ve önce kendi hislerini öldürür. Anıların ve acıların ağırlığı altında koruyamadığı kalbinin infazını gözyaşlarında gerçekleştirir."