Yazarın daha önce “Simyacı” kitabını okumuştum ama bu kitap beni çok etkiledi açıkçası. Gençliğinin baharında diyebileceğimiz Veronika’nın intihar girişiminde bulunmasıyla başlıyor kitap. Ana karakterin dışında yan karakterlerin de hayatına değiniyor. İnsanın birbirine ve kendine yabancılaşması, hayatın rutininden sıkılıp içine kapanma, depresyona girme veya herkes gibi olmayıp farklı olduğunda en yakınların tarafından akıl hastası gibi görülme gibi konular üzerinde yoğunlaşıyor. Severek okudum, tavsiye ederim
Tanıdıgı bir sürü insan başkalarının başına gelen korkunç olaylardan sanki gerçekten üzgünmüş ve yardım etmek istiyormuş gibi söz ederlerdi, ama işin gerçeği, başkalarının acılarından zevk aldıklarıydı; böylece kendilerinin mutlu ve şanslı olduklarına inanabiliyorlardı.