Simge Sonia
@simgeyevsky
Dil ve konuşma terapistliği
Şu anda okuduğu kitap
Ah, gerçekten bir gün daha erken ölmek harika olurdu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Benim yaşıyor olmam insanlara rahatsızlık veriyor. Ben lüzumsuz bir adamım
İnsanlar için umutsuzluk denilen şey imkânsızdır. İnsanlar genellikle umutla kandırılır; ama aynı zamanda "umutsuzluk" kavramıyla da aynı şekilde kandırılırlar. Bunu açıkça ifade edeyim. İnsanoğlu mutsuzluğun derinliklerine düştüğünde bile birazcık bir umut ışığını el yordamıyla arayıp durur
İnsanlar, en nihayetinde, kendileri hakkındaki yanılsamalarla sarhoş olmuş bir şekilde yaşamıyorlar mı? Gerçekler acıdır.
Tüberküloz hastasi bir gencin sağlık dojosunda gecen gunlerini bir arkadasina yazdigi mektuplar araciligiyla okuyoruz. Dazai yine bu eserinde de olum, umutsuzluk gibi konulara tekrar tekrar deginmis. Mektuplarin sahibi olan Tarlakusu'nun baslarda olumcul bir hastaliga sahip olduğunu herkesten gizleyip olumu bekleyecek bir ruh halinde olmasi ancak saglik dojosunda ruh halinin git gide iyilesmesi ve nihayet yasama artik farkli gozle bakan biri haline gelmesi, acikcasi benim bekledigim bir Dazai degildi cunku okudugum diger eserlerde, romanin sonuna kadar da devam eden bir umitsizlik havasi ve intihar dusuncelerinin yogun oldugunu gozlemlemistim. Genel olarak Dazaiyle benzer dusuncelere sahip biri olarak, ondan boyle bir eser okumak beni sasirtti ve sevindirdi, her ne kadar umutsuz biri olsam da, Dazai'nin hayat oykusunun nasil sonlandigini bilsem de yine de onun boyle satirlar yazmis olmasi ve bir sekilde bu fikirleri dusunmesi beni memnun etti.
