Bir perde ardı gölgesiyim goğü seyreden
Ezberlemişim gecesini gündüzünü
Lakin şimdilerde yanıldığımı sanıyorum
Sanki mavisi grileşmiş gecesinede Karalar çalınmış gibi
Başka zamandan kalan bir his değil bu hatirliyorum amansız
O vakitler bu göğün yıldızları vardı geceyi parlatan
Ay bu kadar vazgeçmemişti hiç yön olmaktan
Neydi sahi beni bu variyete inandıran
Şimdi yanılgıya sürükleyen neydi bilmiyorum
Ellerim dokunuyor perdeye içimde bir tereddüt
Şimdilerde anladım perdenin ardında kalıp dalmanın başka
Açıp göğe bakmanın başka oldugunu
Belkide cesaret o perdeyi tamamen kapatmaktan ibaret
bir ömür ağrıma gitse de dünyadan oluşmuş harfler
yarım, dalgın ve kusurlu geldim ben buraya
günde beş defa hiçbir şey yapmamaktansa
kalıp sana baktım
kalıp sana bakmak oldu dünya
#seyyidhankömürcü