İnsanın erişebileceği en yüksek şey ne bilgi ne erdem, ne iyilik ne de zafer ama daha yukarıda, daha kahramanca ve umutsuz bir şey var: huşu, kutsal korku. Kutsal korkunun ötesinde ne var?
Sevdiğin insanlardan yavaş yavaş ayrılmak zehirdir; bıçak gibi kesip atmak ve yeniden insanın doğal ikliminde, yalnızlığın içerisinde yaşamak daha iyidir.