"Bazen, Mukta... gökyüzüne baktığında karanlık olduğunu görürsün. Kime güveneceğini bilemezsin. Seni bu karanlıktan çekip kurtarabilecek kimse var mı, merak edersin. Fakat inan bana, bir gün gökyüzümüz yeniden aydınlanacak. Umutlu görünecek."
İçimde pek çok duygu birbirine karışmıştı; tanımadığım bir babaya duyduğum özlem, sesini duymanın sevinci ama en çok da hissettiğim yepyeni güven duygusu.